Co mówisz sam o sobie?

Ewangelia: J 1,19-28

Takie jest świadectwo Jana. Gdy żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: Kto ty jesteś?, on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: Ja nie jestem Mesjaszem. Zapytali go: Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem? Odrzekł: Nie jestem. Czy ty jesteś prorokiem? Odparł: Nie! Powiedzieli mu więc: Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie? Odpowiedział: Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? Jan im tak odpowiedział: Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała. Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

Rozważanie:

Warto jest i nam zastanowić się nad tym: kim jestem? Kim jestem ja sam w tym świecie? Kim jestem dla mojej rodziny, moich bliskich, moich znajomych? Kim jestem w moim środowisku życia? Ale, jest pytanie jeszcze ważniejsze, a może nawet najważniejsze w życiu, na które każdy musi sam znaleźć odpowiedź: kim jestem dla Boga? Uświadomienie sobie odpowiedzi, pozwala nam wejść z Nim w relację podmiotową, którą każdy sam, indywidualnie buduje od przyjęcia chrztu świętego poprzez poznanie Jego Osoby i własny wewnętrzny dialog, czyli ja i Ty. Inaczej mówiąc pozwoli nam to stanąć świadomie twarzą w twarz przed Bogiem. Oni znali tego, który szedł po Janie Chrzcielu, i nie przyjęli. A ja, czy już Go znam? Czy pragnę przyjąć Go do swego domu?

Owoc słowa:

Będę wołał w swym sercu w dniu dzisiejszym: Przyjdź Panie Jezu.