Idźcie, oto was posyłam

18 października – Sobota XXVIII tydzień

Ewangelia: Łk 10,1-9

Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.

Rozważanie:

Będą jak aniołowie jego posłańcami, którzy mają przygotować Jego przyjście tam, gdzie zamierzał. Jak Jan Chrzciciel, który mówił: po mnie idzie mocniejszy ode mnie… On będzie chrzcił was Duchem Świętym. Mają uzdrawiać i zapowiadać, że nadchodzi ten, który był oczekiwany od tysięcy lat, Mesjasz Pan. Obietnica Boga spełnia się na ich oczach. I do mnie też przychodzi Pan, każdego dnia. Posyła do mnie swych posłańców, swoje anioły. Czy mam wrażliwe serce by dostrzec łaskę Pana, by usłyszeć zapowiedź, by Go rozpoznać? Jak często sam szukam Pana w sercu?

Owoc słowa:

Pomodlę się słowami Psalmu 51, Zmiłuj się nade mną Boże w łaskawości swojej…