Otwórz nam

17 sierpnia – Niedziela, XX Niedziela Zwykła, Rok C

Ewangelia: Łk 13, 22-30

Jezus wędrował przez miasta i wioski, nauczając i zmierzając ku Jerozolimie. Ktoś zapytał Go: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?» On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, bo mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Gdy właściciel domu wstanie i zamknie drzwi, a wy zaczniecie stać na zewnątrz i walić w drzwi, mówiąc: “Panie, otwórz nam!”, odpowie wam: “Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: “Jadaliśmy i piliśmy przed Tobą, i na naszych ulicach nauczałeś”. A On odpowie wam: “Nie wiem, skąd jesteście. Odejdźcie ode Mnie, wy wszyscy, którzy czynicie nieprawość”. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka, Jakuba i wszystkich proroków w Królestwie Bożym, a siebie wyrzuconych na zewnątrz. I przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i będą siedzieli przy stole w Królestwie Bożym. I oto ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».

Rozważanie:

Czyli nie wszyscy będą zbawieni? To głębokie pytanie dotykać musi głębin ludzkiego serca, ludzkiego życia. Lęk przed unicestwieniem, przed końcem, rozpad naszego ludzkiego ciała, winny nam z roku na rok uświadamiać własną przemijalność i stawiać pytanie, gdzie będę ja? Jakie mam miejsce w sercu Chrystusa? Mam je na pewno, ale czy będę pierwszy czy ostatni. Dlatego, dziś Jezus pokazuje w przypowieści, że na życie wieczne składa się całe nasze życie ziemskie. I będą tacy, którzy będą chcieli wejść a nie będą mogli. Czy to nas przeraża? Raczej nie, gdy Chrystusa przyjmujemy do serca.

Owoc słowa:

Przeczytam dzisiejszą Ewangelię w ciągu dnia kilka razy, tak aby weszła w moją pełną świadomość i poruszyła moje emocje.