Potrafię jeszcze słuchać?

20 września – sobota XXIV tydzień

Ewangelia: Łk 8,4-15

Gdy zebrał się wielki tłum i z miast przychodzili do Jezusa, rzekł w przypowieści: Siewca wyszedł siać ziarno. A gdy siał, jedno padło na drogę i zostało podeptane, a ptaki powietrzne wydziobały je. Inne padło na skałę i gdy wzeszło, uschło, bo nie miało wilgoci. Inne znowu padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i zagłuszyły je. Inne w końcu padło na ziemię żyzną i gdy wzrosło, wydało plon stokrotny. Przy tych słowach wołał: Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha! Wtedy pytali Go Jego uczniowie, co oznacza ta przypowieść. On rzekł: Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach, aby patrząc nie widzieli i słuchając nie rozumieli. Takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże. Tymi na drodze są ci, którzy słuchają słowa; potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, żeby nie uwierzyli i nie byli zbawieni. Na skałę pada u tych, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie mają korzenia: wierzą do czasu, a chwili pokusy odstępują. To, co padło między ciernie, oznacza tych, którzy słuchają słowa, lecz potem odchodzą i przez troski, bogactwa i przyjemności życia bywają zagłuszeni i nie wydają owocu. W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość.

Rozważanie:

Dobrze by było zastanowić się nad tym, jaką jestem glebą dla Słowa Bożego: drogą, skałą, ugorem czy ziemią żyzna, która przynosi plon, na której wszystko wschodzi do życia by wydać plon? Wydaje się, że to był trudny obraz jaki zastosował Jezus, ale oddający rzeczywistość ludzkiego życia. Ja także jako słuchacz Słowa, muszę nieustannie robić rachunek sumienia, jaki jestem? To takie codzienne, i troski, i bogactwa, i przyjemności zagłuszają, albo to jakiś zły wyrywa, albo brak ugruntowania w wierze. Co z tego, co wymienił Jezus dotyczy dziś mnie? Jestem powierzchowny, niestały, zmaterializowany, czy wytrwały?

Owoc słowa:

Świadomość tego, kim jestem pozwala mi pracować nad swoją osobowością, charakterem, kształtując się w szlachetności i dobroci.