Przyjacielu, jak tu wszedłeś?

21 sierpnia – Czwartek, XX Tydzień Zwykły

Ewangelia: Mt 22, 1-14

Jezus, odpowiadając, znów przemówił do nich w przypowieściach: «Podobne jest Królestwo Niebieskie do króla, który urządził wesele swojego syna. I posłał sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale nie chcieli przyjść. Znowu posłał innych sług, mówiąc: “Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, byki i tuczne zwierzęta zostały zabite, i wszystko jest gotowe; przyjdźcie na wesele!”. Lecz oni, nie dbając o to, odeszli, jeden na swoje pole, a drugi do swojego interesu. A pozostali pochwycili jego sługi, znieważając i zabijając ich. Wtedy król, rozgniewany, posłał wojska, które zniszczyły tych morderców i spaliły ich miasto. Potem powiedział sługom: “Wesele jest gotowe, ale zaproszeni nie byli godni. Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie”. Słudzy wyszli na drogi i zebrali wszystkich, których spotkali, złych i dobrych, i sala weselna napełniła się gośćmi. A gdy król wszedł, aby obejrzeć gości, ujrzał tam człowieka, który nie miał na sobie godowego stroju. I zapytał go: “Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając godowego stroju?” A on milczał. Wtedy król rzekł do sług: “Zwiążcie mu nogi i ręce, i wyrzućcie go w ciemności zewnętrzne. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».

Rozważanie:

Zaproszenie Boga do uczestnictwa w Jego życiu, skierowane było od zawsze do każdego człowieka, który został uzdolniony wewnętrznie do tego, by rozpoznać prawdę, odczytać Objawienie Boga w Jezusie i przyjąć je. Czy ci, którzy byli depozytariuszami tego Objawienia przyjęli je? Przypowieść, którą wypowiada Jezus, ukazuje, że byli tacy, którzy odrzucili zaproszenie. Powód jest zawsze ten sam: osobisty interes tego świata, który jest w sprzeczności z interesem Boga. Paradoksem jest jednak to, że zaproszeni zostali zarówno dobrzy jak i źli. Dlaczego więc jednego z wesela wyrzucił? Godowy strój, którego nie miał, stał się przyczyną dramatu odrzucenia w ciemność i otchłań wieczności.

Owoc słowa:

Uświadomię sobie, że Chrystus obdarzył mnie szatą zbawienia w chrzcie świętym. Postaram się odszukać informację, kiedy zostałem ochrzczony i uczynić ten dzień radosnym świętowaniem.