Świadectwo Jana a moje świadectwo...

22 stycznia – Czwartek - II tydzień

Ewangelia: J 1,29-34:

Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi. Jan dał takie świadectwo: Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem świętym. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym.

Rozważanie:

Aby zrozumieć kontekst tekstu trzeba dziś powrócić do historii życia Izraela, i do ofiary z baranka złożonej Bogu, jako przebłagalnej za grzechy, na pamiątkę ofiary Abrahama jaką złożył w zastępstwie za ofiarę ze swojego syna. Baranek, został również zabity, by ochronić wszystkich pierworodnych w Izraelu, gdy Anioł śmierci przechodził przez Egipt, dlatego składa się go również na pamiątkę uwolnienia z niewoli Egipskiej. Baranek jest zatem symbolem pojednania i ofiary składanej Bogu. Lecz ta ofiara nie była skuteczna, nie mogła gładzić grzechu. Jan widzi przed sobą żywego Baranka, który w ofierze własnego życia, na ołtarzu świata, uwolni człowieka z grzechów, wyprowadzając ku życiu. Jan otrzymał dar widzenia. Duch Święty stąpił na Jezusa. Oto Syn Boży. Jestem dzieckiem Boga. Czy ma świadomość tego dziecięctwa, tego że Bóg mnie umiłował, że za mnie złożył w ofierze swojego Syna? Co ja mogę dziś złożyć osobiście w ofierze?

Owoc słowa:

Będę dziś wołał w sercu swoim: Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla mnie i świata całego.